Narito ang buod ng maikling kwentong "Salamat sa Ligaya" (kilala rin bilang Salawahang Pag-ibig) na isinulat ni Lope K. Santos.
Tandaan: Ang terminong "salawahang pag-ibig" ay madalas iugnay sa tema ng kwentong ito, bagaman ang karaniwang pamagat nito sa mga aklat ay "Salamat sa Ligaya."
Dumating sa baryo si Rosa, ang nag-iisang anak ng mayamang si Don Teban. Si Rosa ay edukado sa Maynila, bihasa sa Ingles, at sanay sa marangyang pamumuhay. Sa una, hindi napansin ni Luis si Rosa dahil mahal na mahal niya si Celia. Ngunit unti-unti, ginamit ni Rosa ang kanyang kayamanan upang lapitan si Luis. Nagpanggap siyang nangangailangan ng tulong sa pag-aaral, at si Luis—na laging handang tumulong—ay naging tutor niya. Buod Ng Salawahang Pag Ibig Ni Lope K Santos --l
Habang tumatagal, nagsimulang bumili si Rosa ng mga regalo para kay Luis: mamahaling damit, relo, at sapatos. Inimbita niya ito sa mga sosyal na handaan. Si Luis, na sanay sa hirap, ay naakit sa mundong hindi niya kailanman naranasan. Sinimulan niyang pabayaan si Celia. Hindi na siya madalas dumalaw sa kubo ng kanyang kasintahan.
Si Celia ay nagtitimpi. Alam niyang may iba nang kinahuhumalingan si Luis, ngunit umaasa pa rin siyang magbabago ito. “Ang pag-ibig na totoo ay nagpapatawad,” ang sabi niya sa kanyang sarili, ngunit unti-unti rin siyang nasasaktan. Narito ang buod ng maikling kwentong "Salamat sa
Itinuro ng nobela na ang pag-ibig ay hindi isang laro. Ang “salawahang puso” ay sumisira hindi lang sa relasyon kundi pati sa pagkatao. Si Luis ay hindi masamang tao—siya ay mahina. At ang kahinaan ay mas mapanganib kaysa sa masamang hangarin.
Isang gabi ng bagyo, nagkasakit si Celia. Ipinatawag niya si Luis sa pamamagitan ng isang kaibigan. Ngunit si Luis ay nasa bahay ni Rosa, nakikinig sa musika at umiinom ng mamahaling alak. Nang malaman ni Luis ang kalagayan ni Celia, tumakbo siya sa baryo. Dumating siya ngunit huli na—si Celia ay nasa matinding lagnat, halos walang malay. Si Rosa ay edukado sa Maynila, bihasa sa
Sa harap ng kama ni Celia, nagkaroon ng matinding pagtatalo ng damdamin si Luis. Sa isang tabi ay ang kanyang responsibilidad at pagmamahal kay Celia; sa kabilang tabi ay ang tukso ng kayamanan at maginhawang buhay kasama si Rosa.
Hindi lamang dalawang babae ang pinagpilian ni Luis—kundi dalawang uri ng buhay: ang simple ngunit payapa (Celia) at ang marangya ngunit walang laman (Rosa). Ipinapakita ng nobela na ang tao ay likas na natutukso sa ginhawa, ngunit ang tunay na pag-ibig ay nangangailangan ng sakripisyo.